حاضر ديده‌ام و تاريخ استنساخ آن 747 هجرى بوده و خطى متوسط داشته است . در پايان يكى از نسخه‌هاى راحة الارواح كه تأليف ابو سعيد است چنين نوشته شده : مؤلف اين كتاب در پنجم ربيع الثانى سال 953 هجرى از تأليف آن فراغت يافته است و چنين به نظر مىرسد سبعمائه مبدل به تسعمائه شده باشد . و آن هم اشتباه آشكارى است زيرا ، عدد سبعمائه به خط خود او در آخر كتاب تكملة السعادات كه پيش از اين نام برديم نوشته شده است . از آثار ابو سعيد ، كتاب بهجة المناهج فى تلخيص كتاب مباهج المنهج قطب الدّين كيدرى معروف بوده كه به پارسى نوشته شده است . ابو سعيد اين كتاب را از زوايد و مكررات پاكيزه ساخته و اخبار تحقيقى ديگرى را بدان افزوده . و اين كتاب در همه جا متداول است . من نسخه‌هاى آن را در جاهاى مختلف از جمله ، سيستان ديده‌ام و نسخه‌اى از آن هم‌اكنون نزد ما مىباشد . اينك به يقين نمىدانم آيا نام تلخيص نهجة المباهج ، كه نهجه را با نون و المباهج را با با بخوانيم و ملخص منه و اصل آن را نيز مناهج المبهج بخوانيم يا غير از آن ، و ليكن مشهور ميان اهل مطالعه آن است كه نام تلخيص بهجة المناهج و نام ملخص منه مناهج المنهج مىباشد و بالجمله كتاب مزبور دربارهء فضائل ائمه طاهرين عليهم السّلام و معجزات و احوال و مواليد ايشان تأليف شده است . اثر ديگر او ، مصابيح القلوب است كه به پارسى تأليف كرده و مشهور است و در بيان پند و اندرز مىباشد و در اين كتاب پنجاه و شش حديث از احاديث رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله را شرح كرده است و اثر ديگر او ، راحة الارواح و مونس الاشباح است كه آن را به پارسى و در احوال حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و ائمه عليهم السّلام و براى سلطان نظام الدّين يحيى بن صاحب الاعظم شمس الدّين خواجه گرامى تأليف كرده و كتاب معروفى است و نسخه‌اى از آن نزد ما موجود است و پيش از اين نام برده شد ، كتاب ديگرى غاية